Proud Mary
Aksam Faran'larla yemege cikiyoruz. Once evine ugradik. Atolyesinden bahsetmemistim. Evinin alt katinda bodrumunu calisma mekani yapmis. Eski radyolari, transistorleri, aletleri toplayip takiliyor arkadas. Ayni zamanda da calisiyor. Odanin ortasinda duran ufak alet 24"lik bir iMac. Imran ile vardigimda calisanlarindan biri daha ordaydi. Onlar bir seylerle ugrasirken, ben de bi kenara oturup islere devam edeyim diye laptopu actim. Arkada da ufaktan Pink Floyd caliyordu bende. Duyar duymaz Floyd'u imana geldi bizim Faran. Dur dur kapama dedi ve bi kenardan gitar cikardi.
Dogruya dogru pek iyi degildi, uzun zamandir da calismiyormus, ama Haydarabad'da bir bodrum katinda, canli canli Wish You Were Here dinlemek pek keyifli geldi. Money for Nothing derken, Romeo & Juliet'ten bir kisim calindi, arkasindan Us and Then mirildandi ve Proud Mary'de gaza geldi, sonraki caldigi bikac sarkiyi tanimadim, shine on you crazy diamond'i denerken de birakti. Imran coktan baymisti ama ben zevkten dort kose oldum.
Epey sonra geldi aklima kamerayi cikarmak, zaten pili de bitti pek cekemedim.
Bu arada 2 Aralikta Jethro Tull geliyormus Hyderabad'a. Istanbul'da burun kivirmistim ama eger o tarihte burada olursam kacirmam bu sefer herhalde.
Bir baska detay da calisani dedigim cocuk da -videoda bir ara gozukuyor siyah tshirt'lu, ilginc bir tip cikti. Her sene arkadaslariyla motorla Hindistan'i geziyormus, ayri ayri yerlerini. Genelde 1 ay gibi bi zamani bu ise ayiriyormus. Icim gitti haliyle.
Kim bilir belki bir gun diyorum simdilik...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
yaz beni kimbilir bi günlük kısma kardeşim. hayatta kaç kere olur bu
Post a Comment